لکنت زبان در کودکان یکی از مشکلات گفتاری رایج در بین کودکان است که می تواند بر اعتماد به نفس، ارتباطات اجتماعی و رشد زبانی آن ها تاثیر بگذارد. بسیاری از والدین زمانی که متوجه لکنت در گفتار کودک خود می شوند، به طور ناخودآگاه رفتارهایی انجام می دهند که تصور می کنند به کودک کمک می کند، اما در واقع ممکن است باعث افزایش اضطراب و تشدید مشکل شود. آگاهی از نحوه صحیح برخورد با کودک دارای لکنت زبان نقش بسیار مهمی در بهبود روند گفتار درمانی و کاهش فشار روانی کودک دارد. در این میان شناخت 7 کار ممنوع در برخورد با کودک دارای لکنت زبان می تواند به والدین، مربیان و اطرافیان کودک کمک کند تا محیطی امن، آرام و حمایت کننده برای او ایجاد کنند.
کارهای ممنوع برای برخورد به کودکان دارای لکنت
لکنت زبان در کودکان اگرچه می تواند برای والدین نگران کننده باشد، اما با برخورد درست و آگاهانه تا حد زیادی قابل کنترل و بهبود است. بسیاری از خانواده ها تصور می کنند تنها مراجعه به جلسات گفتار درمانی لکنت زبان کافی است، در حالی که سبک صحبت کردن، نوع واکنش و فضای عاطفی خانه نقش تعیین کننده ای در روند بهبود کودک دارد.
به طور کلی 7 کار ممنوع در برخورد با کودک دارای لکنت زبان عبارتند از:
1. قطع کردن حرف کودک در میانه جمله
یکی از مهم ترین کارهای ممنوع در برخورد با کودک دارای لکنت زبان این است که وقتی او تلاش می کند صحبت کند، جمله او را قطع نکنید. قطع کردن حرف کودک باعث می شود احساس کند زمان کافی برای بیان خودش ندارد و حرف هایش ارزش شنیدن ندارد.
2. کامل کردن کلمات و جملات به جای کودک
وقتی کودک روی یک کلمه گیر می کند، بسیاری از والدین از روی دلسوزی سریع کلمه را به جای او می گویند تا کمکش کنند. این کار، یکی از اشتباهات رایج و کاملا ممنوع است. کامل کردن جمله به جای کودک، پیام ناخودآگاه تو نمی توانی درست حرف بزنی را به او منتقل می کند. بهتر است با نگاه آرام و صبور، اجازه دهید خودش با سرعت خودش جمله را کامل کند.
3. تذکر دادن مداوم درباره نحوه صحبت کردن
جملاتی مثل آروم تر حرف بزن، تند تند نگو، این طوری حرف نزن یا اول فکر کن بعد بگو در ظاهر راهنمایی به نظر می رسند، اما در عمل فشار روانی کودک را بالا می برند. تذکرهای مکرر درباره فرم صحبت کردن، او را نسبت به گفتارش حساس و مضطرب می کند. برای عملکرد بهتر مشورت با یک گفتار درمانگر متخصص می تواند اقدام مفیدی باشد.
4. عجله داشتن و ایجاد حس کمبود وقت
رفتارهایی مثل زود باش حرفت را بزن، وقت ندارم گوش کنم و بعدا بگو برای کودکی که لکنت دارد بسیار آسیب زننده است. چنین جملاتی پیام می دهد که صحبت کردن او وقت تلف کردن است.
5. خندیدن، مسخره کردن یا تقلید لکنت کودک
یکی از جدی ترین کارهای ممنوع در برخورد با کودک دارای لکنت زبان، خندیدن به شیوه صحبت او یا تقلید کردن لکنتش است؛ حتی اگر به شوخی باشد. این رفتارها می توانند ضربه شدید روحی وارد کنند، عزت نفس کودک را کاهش دهند و باعث شوند از صحبت کردن در جمع بترسد.
6. مقایسه کردن کودک با دیگران
جملاتی مثل ببین بچه های دیگر چطور روان حرف می زنند، برادرت اصلا این مشکل را ندارد یا فلانی تو سن تو خیلی خوب صحبت می کرد از جمله رفتارهای ممنوع محسوب می شوند. مقایسه، احساس کمبود و شرم را در کودک تقویت می کند و او را نسبت به توانایی های خود ناامید می کند.
7. پرسیدن سوال های پشت سر هم و فشار برای صحبت کردن
بمباران کودک با سوال های متوالی مثل چی شد؟، چرا؟، بعدش چی؟ می تواند برای او استرس زا باشد. این فشار برای سریع جواب دادن، باعث می شود کودک به جای تمرکز روی حرف زدن، درگیر ترس از گیر کردن روی کلمات شود. بهتر است تعداد سوال ها را کمتر و ساده تر کنید و زمان کافی برای فکر کردن و پاسخ دادن در اختیارش بگذارید.
جمع بندی
آگاهی و رعایت کارهای ممنوع در برخورد با کودک دارای لکنت زبان یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین گامها در فرآیند بهبود لکنت محسوب میشود. بسیاری از رفتارهای نادرست والدین و اطرافیان اگر از روی دلسوزی باشد، می تواند سطح اضطراب کودک را افزایش دهد و فرآیند درمانی را مختل کند. برای حمایت بهتر، لازم است والدین و مربیان درک کنند که نقش محیط خانواده و واکنشهای روزمره چقدر در روند گفتار درمانی لکنت زبان اهمیت دارد. همچنین استفاده از خدمات گفتار درمانی کودک نیز می تواند در این میان بسیار موثر واقع شود.
بدون دیدگاه